Er was eens….(deel II)

Vervolg op ‘Er was eens….(deel I)‘.

Natuurlijk liet haar reactie niet lang op zich wachten, ze zag wel wat in deze stoere buitenlander met zijn fraai versierde snavel. Aarzelend begon ze in zijn richting te zwemmen, alsof ze niet helemaal zeker was van zijn bedoelingen. Ze had hem toch wel goed begrepen? Anders zou ze wel een enorme flater slaan…

Gelukkig voor het kuifeend-vrouwtje was dit precies waar onze held op zat te wachten. Zonder iets te laten merken hield hij een beetje in en liet haar dichterbij komen. Het spel was wat hem betreft begonnen en hij kreeg al snel meer vertrouwen in de afloop. Dit kon bij nader inzien wel eens een héél leuk avontuur worden.

Op dàt moment moest hij even denken aan een van zijn vroegere vriendjes uit Amerika. Dit stoere kereltje, een rosse stekelstaart-eend met zijn olijke blauwe snavel, was al op jonge leeftijd de wijde wereld in getrokken, op zoek naar avontuur.

Rosse stekelstaart /

Rosse stekelstaart / Ruddy Duck / Oxyura jamaicensis

Hij had weliswaar na het vertrek van de stekelstaart geen contact meer gehad, maar het verhaal deed de ronde dat zijn vroegere vriendje ook in Europa terecht was gekomen. En daar zijn oog had laten vallen op een sexy witkopeendje. Al snel bleek die liefde wederzijds en van het een kwam het ander. Binnen de kortste keren zwommen er kleine pijltjes rond die noch stekelstaart, noch witkopeend waren. En natuurlijk leefden ze nog lang en gelu…..

Helaas, niet ieder sprookje eindigt met ‘en ze leefden nog lang en gelukkig…’. Naar verluidt werd dit gemende huwelijk niet op prijs gesteld en dat kost het blauwsnavelige vriendje – als hij niet héél goed uitkijkt – nu de kop. Uitroeiing is wat dit stekelstaartje in Europa boven het hoofd hangt.

En dat daar serieus werk van wordt gemaakt, blijkt wel uit de folder ‘Bestrijding rosse stekelstaart‘. In deze folder, uitgegeven door de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit, valt te lezen dat “het ‘verwijderen’ van de rosse stekelstaart uit de natuur nodig is om te zorgen dat de witkopeend niet verdwijnt. Het bestrijden van de rosse stekelstaart is in overeenstemming met Europese afspraken die zijn gemaakt in het kader van de Conventie van Bern (het Biodiversiteitsverdrag) en het Nederlandse exotenbeleid. De Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) is verantwoordelijk voor de bestrijding. De provincie zorgt voor de vergunning. Opzet is dat faunabeheereenheden in nauwe samenwerking met de NVWA de uitvoering in de provincies coördineren. Via de wildbeheereenheden worden de schutters geselecteerd. Zij voeren de bestrijding uit in samenwerking met de terreinbeheerders”.

Begrijp jij het?  Eerst gaat de wereldwijde(!) populatie witkopeenden ernstig achteruit. Ik heb het nog niet terug kunnen vinden, maar ik sluit niet uit dat wij mensen daar een ‘constructieve bijdrage’ aan hebben geleverd. Tegelijkertijd halen wij – omdat we ze zo leuk vinden – enkele rosse stekelstaarten op uit Noord-Amerika, laten die rosse stekelstaarten ontsnappen en stellen vervolgens vast dat die rosse stekelstaarten door hybridisering verantwoordelijk zijn voor de uitroeiing van de witkopeend. 😳
En om die reden dienen te worden ‘verwijderd’! 😈

Indachtig de ‘IUCN Rode Lijst‘ ben ik benieuwd hoe deze gedachtelijn doorwerkt als wij ‘als mensheid’ weer eens verantwoordelijk zijn voor de uitroeiing van de zoveelste soort…

Terug naar het sprookje over de ontluikende liefde tussen onze ringsnaveleend en zijn kuifeendje. Natuurlijk gun ik ze een ‘happy end’, maar alles overziend rest mij maar één wijze raad voor onze held in Wormerveer:
“Als je in een vreemd land terecht komt moet je extra op je hoede zijn, dus
😎 Keep your cool…don’t fuck a duck!

Nature Stock Photos
See my portfolio on Nature In Stock!

6 thoughts on “Er was eens….(deel II)

  1. Pingback: Er was eens….(deel I) | Topic2.nl

  2. Vol spanning zat ik te wachten op een eind goed, al goed voor onze nieuwe favoriete held.. Hopen dat hij niet zijn ‘kleine vriendje’ achterna gaat, als een eend zonder kop!

  3. Leuk verhaal. Misschien ook wat explicieter verhaal op wat aparte exemplaren van het mensenras loslaten

  4. Sorry hoor, maar ik vind het behoud van een SOORT toch wel iets belangrijker dan het leven van één INDIVIDU

    • Beste Ardaan, ik ben niet tegen het behoud van de soort. Ik betwijfel echter of je de soort behoudt door alle Europese rosse stekelstaarten af te schieten (het gaat dus niet om EEN individu). De oorspronkelijke teloorgang van de witkopeend is ook niet veroorzaakt door de aanwezigheid van de rosse stekelstaart (die was destijds niet aanwezig). Volgens mij zijn er voor het behoud van de witkopeend andere maatregelen nodig, gericht op het verbeteren van de leefomgeving van het beestje.

Laat een bericht achter / Please leave a Reply