Kriebels…


Ik voel het al een tijdje…kriebels…eindelijk. Het is inmiddels meer dan een jaar geleden dat ik een blog heb geplaatst op deze site. Niet dat ik een jaar stil heb gezeten, zeker niet. Maar een mens kan soms te druk zijn met allerlei andere zaken. Zaken die de aandacht afwenden van het fotograferen en daarmee ook van het schrijven. Een verhuizing inclusief een enorme verbouwing en verdrietige ontwikkelingen in de familiekring hebben mij ervan weerhouden om er op uit te trekken. Natuurlijk ben ik wel een enkele keer met de camera op stap geweest, maar vergeleken met andere jaren mocht het geen naam hebben (met uitzondering van een weekje Bulgarije natuurlijk). Mijn jaarlijkse lijstje met waarnemingen bleef dan ook ernstig achter bij voorgaande jaren. En ‘met de pen’ ben ik weliswaar actief geweest voor hét platform voor natuurfotografenmaar mijn eigen blogs wilde maar niet opborrelen. Ik kreeg zelfs een vraag van een trouwe lezer of er iets mis was met haar abonnement! Ik moest met het schaamrood op de wangen melden dat daar niets mis mee was, maar dat ik al héél lang niets had gepubliceerd.

Nu het leven weer zijn normale ritme begint aan te nemen, komen bij mij de kriebels weer naar boven. De eerste tripjes zijn gemaakt, maar naast een lekkere frisse neus en leuke ontmoetingen met oude bekenden leverden ze niet al te veel materiaal op. En dat hoeft natuurlijk ook niet, dat komt wel weer. Het is een kwestie van geduld. ‘De natuur bepaalt zelf haar tempo’ hoorde ik kortgeleden Jochem Myjer zeggen. En als iemand iets over tempo kan weten…juist. Dus daar hou ik me maar aan vast. Ondertussen verheug ik me op een trip naar Fins Lapland die voor maart in de agenda staat. Een van de bestemmingen waar ik altijd al eens heen wilde, maar wat er tot nu toe niet van gekomen was. Maar dat gaat dus veranderen! Naast een aantal vogelsoorten die we bij ons niet tegenkomen, staan de ruige landschappen en natuurlijk het Noorderlicht op het wensenlijstje voor deze trip. De lange onderbroek en wollen wantjes liggen al klaar. En er valt ongetwijfeld iets over te schrijven als ik terug ben…

Ondertussen ga ik aan de slag met het ‘opruimen’ van mijn site, want ook daar valt nog het nodige te doen. En dan ben ik weer klaar voor een frisse herstart. Ik heb er in ieder geval zin in!

Kleine trap (Little Bustard, Tetrax tetrax).
Deze bijzondere dwaalgast die kort geleden de kille bollenvelden in de Zilk verkoos boven de warme graslanden in Portugal kreeg ook last van (lente)kriebels.
Bij het opkomende februari-zonnetje begon het beestje te baltsen. Kont omhoog, vleugels opbollen en vervolgens springen. Helaas voor hem maakte hij bij de afwezigheid van kleine vrouwentrapjes alleen indruk op de verzamelde fotografen. Waarschijnlijk de reden dat ie sinds een week niet meer gezien wordt….