Goedmakertje!

Het staat nog in m’n geheugen gegrift. Enkele weken geleden lag ik in de Amsterdamse waterleidingduinen twee uur lang op m’n buik in het natte gras te wachten op een groep grote zaagbekken die niet dichterbij wilde komen. Met slechts één foto van de omgeving ging ik naar huis….

Je kunt je wellicht mijn terughoudendheid voorstellen toen vogelmaatje Michel afgelopen zondag voorstelde om naar de AWD te gaan. ‘Misschien zitten er nog grote zaagbekken’ zei hij met een grote grijns. De geur van het vochtige gras kwam weer naar boven en een rilling liep over mijn rug bij de gedachte om weer een middag voor Jan Doedel langs de kant te liggen. Maar ik ben optimistisch van aard dus een uur later liepen we bij ingang de Oranjekom de AWD in, niet wetende wat ons te wachten stond.

De zon scheen, het was vergeven van de wandelaars en hardlopers en de vogels hielden zich schuil. Totdat we in een van de kleinere kanaaltjes een stelletje grote zaagbekken zagen. We waren al getipt door een andere fotograaf dat ze redelijk benaderbaar waren, maar voorzichtigheid was geboden. Plat op de buik, niet alleen om een beter standpunt te verkrijgen – vogels op ooghoogte fotograferen levert doorgaans mooiere plaatjes op -maar ook niet om op te vallen slopen we tussen de konijnenkeutels door naderbij. Dat we zo niet op zouden vallen ging misschien wel op voor het eendenpaar, maar bij de vele gezinnetjes, verliefde stelletjes en oude van dagen die daar toevallig ook rondwandelden vielen we wel op. Nieuwsgierige en vaak ook meewarige blikken vielen ons ten deel. Misschien zijn we nog wel onderwerp van gesprek geweest tijdens menige avondmaaltijd: ‘Mama, die grijze meneer en die kale meneer vanmiddag plat op hun buik tussen de konijnenkeutels, wat een rare mannen waren dat hè?’. Ach, je moet er wat voor over hebben….

Ondertussen hadden we onze posities ingenomen en konden we ruim een uur lang het gedrag van de grote zaagbekken observeren en vastleggen. En dat van een meter of tien afstand, prachtig!

Door de kanaaltjes in de AWD stroomt erg helder water, dus de zaagbekken zwommen ‘al snorkelend’ met de kop in het water op zoek naar de vis….

Grote zaagbek 20141211-6

Zodra er een vis gespot werd, volgde een snelle sprint door het water waarna de eend onder dook…..

Grote zaagbek 20141211-4

om vervolgens met de maaltijd in de bek weer boven water te komen:

Verse baars…

Grote zaagbek 20141211-3

Op een bedje van waterplanten….

Grote zaagbek 20141211-2-2

Daarna werd het verenkleed weer even gepoetst – het moet tenslotte wel waterdicht blijven- en begon het spel na een korte rustperiode weer van voren af aan.

Grote zaagbek 20141211-5

Fascinerend om te zien.

Wat mij tenslotte nog bezig houdt is het volgende: doorgaans zijn in vogelland de heren mooier, bonter gekleed dan de dames. Bij de grote zaagbek weet ik het nog niet zo net. De heren, met hun fraaie donkergroene kop en karmijnrode snavel mogen er natuurlijk zijn. Maar de dames met hun wilde haardos, felle oogjes en geprononceerde appelwangetjes zijn in mijn ogen ‘echte stukken’!

Grote zaagbek 20141211-2

Grote zaagbek 20141211Na een uur was mijn kaartje vol geschoten met bijna 400 foto’s die nog uitgesorteerd en nabewerkt moesten worden. Moe – volgens mijn iPhone hadden we ruim negen kilometer door de duinen gewandeld, volgens de iPhone van Michel, die een kop kleiner is en dus ook kleinere en daardoor meer stappen zet waren het het ruim 10!  – maar zeker voldaan gingen we naar huis. De frustratie van drie weken geleden was over, vandaag was zonder meer een goedmakertje van de kant van de zaagbekken geweest!

Greetzzz Erik

3 thoughts on “Goedmakertje!

  1. Doorgaans krijg ik bij het zien van mannen die door de konijnenkeutels en het natte gras tijgeren toch andere associaties dan ‘rare mannen’.. Eerder mannen met veel passie voor de komende ‘missie’!!

  2. 9 of 10 wat maak het uit, prachtige foto’s van de dames en heren zaagbekken,vooral die actie van dat duiken. Liep vanmorgen in de Vlietlanden, hing er zowat boven me hoofd een valkje in de lucht. Plots een geweldige duik en in een flits, met wat ik denk een muis, tussen de klauwen weer weg. Geweldig om te zien zo dichtbij en zo vlak bij huis. Gr. Bert

Laat een bericht achter / Please leave a Reply