Cetti’s zanger: een illustere moerasvogel

Ik weet nog dat ik mij voor het eerst bewust werd van de knalharde, galmende zang van deze kleine zanger. Het was enkele jaren geleden, het geluid kwam onverwacht uit het niets en verdween daar ook weer in. Gezien had ik de vogel tot op dat moment nog nooit. Althans…niet dat ik wist. Tot ik tijdens een van mijn ‘safaritochten door de woeste Nederlandse polders’ door Menno Aardewijn op zijn aanwezigheid werd geattendeerd. Terwijl we door het drassige gras kuierden hield Menno plotsklaps stil, stak zijn linker wijsvinger in de lucht en terwijl hij met zijn rechterhand mij belette om door te lopen fluisterde hij opgewonden: ‘Cetti’s zanger!’.

Ik spitste de oren en luisterde aandachtig naar deze voor mij nieuwe soort. Hij zong niet veel, zo om de paar minuten, maar als hij zong kon je het niet missen. Nu ik er over nadenk klinkt dat eigenlijk best vreemd. Ik kom  – op z’n zachtst gezegd -met enige regelmaat buiten maar had het deuntje nog nooit gehoord en toch constateerde ik op dat moment dat je het niet kon missen. Gelukkig zijn daar de inzichten van voetballegende Johan Cruijff dan weer goed voor: “je hoort het pas als je het kent” of iets van die strekking, maar dat is logisch. Hoe het ook zij, sinds die dag staat het in mijn geheugen gegrift en hoor ik het ieder jaar voorbij komen. Het afgelopen jaar zelfs op plekken waar ik het niet eerder heb gehoord, het gaat goed met de Cetti’s zanger in Nederland!

Natuurlijk wil je zo’n vogel dan ook op de foto zetten, maar dat is weer een hele andere uitdaging. De donkerbruine zanger met zijn vuilwitte buik, ongeveer 14 cm groot, houdt zich op in het dichte struweel in moerassige gebieden. Dat maakt het om te beginnen niet makkelijk. En het is daarbij ook nog eens een ADHD-patiëntje, hij zit werkelijk geen vijf tellen stil. Tel daar de schuwe inborst van deze illustere moerasvogel nog bij op en de uitdaging om hem vast te leggen neemt groteske proporties aan. Op de meeste foto’s die ik gemaakt heb staan dan ook vooral mooie, maar lege takjes; de vogel was alweer gevlogen. Ik kan er inmiddels een flink album mee vullen 😳 of een blog over schrijven. 🙂

Eénmaal is het me gelukt om de Cetti’s zanger enigszins herkenbaar en acceptabel op de foto te zetten. Nog niet zo lang geleden, tijdens een vakantie in de Algarve, liep ik samen met Michel door natuurpark Ria Formosa en daar hoorden we het kenmerkende, explosieve deuntje weer voorbij komen. Na een tijdje met de camera in de aanslag bij het struikgewas te hebben gestaan terwijl de Portugese zon onbarmhartig in m’n nek brandde en mij dezelfde kleur als die van de Cetti’s zanger bezorgde, zag ik hem tussen de bladeren door heel even op een tak zitten. De camera klikte tweemaal en ik hoopte dat ik dit keer snel genoeg was geweest, want het zangertje was in een mum van tijd weer tussen de takken verdwenen.

Terugkijkend op m’n schermpje zag ik het al, het was geen toppertje. Met een sprietje voor de vogel langs (gelukkig hebben we photoshop) en een zeer onrustige achtergrond was dit plaatje natuurlijk wel heel natuurgetrouw, zó zie je ze meestal als je ze al ziet. Maar ik had het zeker op dat moment niet erg gevonden als het iets meer mee had gezeten. Nu enkele jaren later en vele tevergeefse pogingen verder om tot een beter plaatje gekomen, heb ik er best wel vrede mee. Het is een mooie aanvulling op het geluid dat ieder voorjaar in m’n hoofd kruipt. Voor mij beslist een van de geluiden die mijn voorjaar in luiden.

Cetti's zanger / Cetii's Warbler / Cettia cetti

Cetti’s zanger / Cetti’s Warbler / Cettia cetti

Nature Stock Photos
See my portfolio on Nature In Stock!

Laat een bericht achter / Please leave a Reply