Duitse wespenvangers…

Ofschoon nog maar net een maand oud lijkt de zomer alweer ten einde te lopen. Afgelopen weekend hebben we de eerste zomerse ‘herfststorm’ mee mogen maken en de regen in de afgelopen dagen doet in niets denken aan een zomer met terrasjes, luchtige kleding en….wespen.

Het lijkt een vreemde contradictie….dat de opwarming van de aarde er voor zorgt dat onze zomers gevoelsmatig steeds meer op de herfst gaan lijken. Een ander fenomeen is dat er steeds minder wespen lijken te komen, iets wat velen van ons dan weer wel toejuichen. Wat moet je tenslotte met die uiterst irritante, geel-zwart gestreepte rovers. Hoe minder er van zijn, hoe liever het ons is, toch?

De verklaring voor de afname van de wesp moet volgens sommige wetenschappers gezocht worden in het kletsnatte voorjaar. Uiteraard wordt deze bewering onmiddellijk weer betwist door andere wetenschappers; een van de kenmerken van wetenschappers is dat ze elkaar altijd tegen spreken. Maar komt die vermeende achteruitgang van de wesp niet gewoon voort uit het feit dat een bontgekleurde vogel, die normaliter in zuid Europa leeft en behalve bijen ook dolgraag wespen eet, steeds vaker wordt waargenomen op onze noorderbreedte graad? Want dat laatste is een feit. De afgelopen jaren worden in onze streken steeds vaker bijeneters waargenomen.

Zo werd ik recent door de vader van een oud-collega – om privacy redenen noemen we hem Harry – getipt over een groep van zes bijeneters net over de grens tussen Limburg en Duitsland. Ik had met Harry tijdens een borrel bij zijn dochter al eens een geanimeerd gesprek gevoerd over onze gedeelde passie voor vogels en sindsdien krijg ik van Harry regelmatig feedback op mijn site. En delen we af en toe wat interessante waarnemingen uit. Maar Harry woont in Limburg en dat is voor mij ‘175 kilometer verderop’… Samen op pad was er dan ook niet van gekomen.

Ondanks mijn enthousiasme over de waarneming van de bijeneters was mijn eerste gedachte: “leuk…maar wel errug ver weg!”. Tien minuten later liet ik Harry weten dat ik ze eigenlijk wel even wilde bezoeken 😉 . En de volgende ochtend zat ik bij Harry op de koffie om vervolgens samen naar Duitsland te rijden. In een zandgroeve, die vanwege de aldaar broedende bijeneters tijdelijk stil is gelegd, zagen we de vogels af en aan vliegen. Maar wederom ‘wel errug ver weg!’. Harry had de vergrotingsfactor van mijn lens iets onderschat (size isn’t everthing). Toch even genoten en wat plaatjes geschoten. En daarna nog heerlijk geluncht bij Harry en zijn gastvrije vrouw Dory. Al met al een gezellige dag en dankzij de bijeneters geen wesp gezien! Of komt dat toch door de regen die onderweg naar huis alweer begon te vallen… 🙂Bijeneter3

See my portfolio on Nature In Stock