Pleased to meet you!

Wie kent het niet, het aanstekelijke “Pleased to meet you” waarmee het refrein uit het legendarische nummer Sympathy for the Devil van de Rolling Stones wordt ingezet. Dit overbekende deuntje, in 1968 opgenomen door Mick en zijn vrienden en in 1973 in Europa uitgebracht, roept bij mij (en waarschijnlijk bij velen van mijn leeftijd) herinneringen op aan lang vervlogen tijden…ik heb de Stones zien optreden in de Kuip in de tijd dat ik nog schaamteloos in mijn zwembroek kon rondlopen, Mick nog moeiteloos een hele avond over het podium rende en Feyenoord nog een ‘grote jongen’ was op de Europese voetbalvelden.

Inmiddels heeft de tand des tijds flink doorgeknaagd, niet alleen zichtbaar aan Mick Jagger maar ook bij mij zijn de knaagsporen moeiteloos terug te vinden. Al lang niet meer die ‘jonge god’ die ik vroeger had willen worden, ook al wil ik mezelf, mijn vriendin en mijn kids nog wel eens anders doen geloven 😉 . Het grijs reikt ruim verder dan de slapen (over understatements gesproken), ‘s morgens hangen de ‘theezakjes’ tot ver over de jukbeenderen (en wegtrekken ho maar!) en de knieën willen niet altijd meer meedoen met mijn plannen. Dus als Sympathy for the Devil weer eens voorbij komt op de radio is dat enerzijds genieten – het blijft tenslotte een heerlijk nummer – maar tegelijkertijd ook confronterend omdat je beseft hoe lang je dat nummer al kent.

Hoe apart is het dan als je ‘s morgens vroeg uit de auto stapt en een tot dan toe onbekende vogel je begroet met dit deuntje. Zittend op een bramenstruik zingt de roodmus – die duidelijk een lik heeft gekregen van de grote, rode tong die zo kenmerkend is voor de Stones – me tegemoet. En ik herken direct het “pleased to meet you” waarmee deze zanger zich op beleefde wijze aan mij voorstelt. Het op deze openingszin volgende “Hope you guess my name” kan ik in gedachten moeiteloos bevestigen: ondanks dat het voor mij een eerste ontmoeting is weet ik direct waar ik mee te maken heb. De roodmus is – in tegenstelling tot onze eigen huismus – gezegend met een flamboyante rode kop en borst waar de kleur van af spat. Het is ook eigenlijk geen mus maar een vink en die zijn doorgaans een stuk kleuriger. In mijn ogen een plaatje om te zien en hij stond dan ook al jaren hoog op mijn wensenlijstje, waar hij nu dus op ‘afgevinkt’ is.

Roodmus / Common rosefinch / Carpodacus erythrinus

 

Met enkele andere grijze danwel kale liefhebbers (de tand des tijds knaagt aan iedereen) schieten we wat plaatjes, luisteren we naar het deuntje en mijmeren we wat over vroeger en de beloftes die ooit in het verschiet lagen. Terug in de auto – alsof de duivel ermee speelt – klinkt op de radio “Sympathy for the devil” en zingen we het refrein uit volle borst mee. En op dat moment vraag ik me af of de roodmus misschien niet het spreekwoordelijke “schaamrood op de kaken” heeft omdat zijn vertolking van “pleased to meet you” toch wel wat mager uitvalt tegenover Mick Jagger. Om vervolgens die gedachte direct van mij af te zetten, het siert mij niet om deze nieuweling, waar ik lang naar uitgekeken heb, in een kwaad daglicht te zetten terwijl ik zelf al helemaal niet kan zingen. Sterker nog: zelfs een kraai klinkt beter…

Nature Stock Photos
See my portfolio on Nature In Stock